Przeciwwskazania do regresji: kiedy odmawiam sesji?

Najpierw bezpieczeństwo, dopiero potem regresja

Regresja jest pracą rozwojową z uwagą, wyobraźnią i emocjami. Nie jest psychoterapią, diagnozą ani pomocą kryzysową. Dlatego każdą współpracę poprzedza krótka rozmowa kwalifikacyjna. Pytam nie po to, by oceniać, ale by nie proponować intensywnego procesu osobie, która potrzebuje stabilizacji albo opieki klinicznej.

Nie prowadzę sesji, gdy osoba jest pod wpływem alkoholu lub innych substancji, przechodzi ostre objawy psychotyczne albo maniakalne, doświadcza silnej dezorientacji, jest w bezpośrednim kryzysie samobójczym lub nie może udzielić świadomej zgody. W takich sytuacjach właściwym pierwszym krokiem jest lekarz, psychiatra, psychoterapeuta, interwent kryzysowy albo pogotowie — zależnie od pilności.

Sytuacje, w których odkładamy sesję

• Trwająca przemoc lub brak bezpiecznego miejsca. Najpierw potrzebny jest realny plan ochrony i specjalistyczne wsparcie.
• Aktywne uzależnienie, odstawienie lub częste upijanie się. Regresja nie leczy uzależnienia i nie zastępuje terapii uzależnień.
• Świeży, destabilizujący kryzys albo nasilone objawy dysocjacyjne. Najpierw potrzebna jest ocena i stabilizacja prowadzona przez właściwego specjalistę.
• Brak dobrowolnej zgody. Nie pracuję z osobą przyprowadzoną lub naciskaną przez partnera, rodzinę czy pracodawcę.
• Osoba niepełnoletnia. Nie prowadzę regresji do poprzednich wcieleń z dziećmi.

Leki, psychoterapia i diagnozy

Przyjmowanie leków psychotropowych nie jest automatyczną dyskwalifikacją, ale wymaga uczciwej rozmowy o stabilności. Nie doradzam odstawiania ani zmiany dawki. Jeżeli jesteś pod opieką psychiatry lub psychoterapeuty, mogę poprosić, abyś omówił lub omówiła planowaną sesję z osobą prowadzącą leczenie. Kontakt ze specjalistą odbywa się wyłącznie za Twoją wyraźną zgodą.

Nie trzeba wierzyć w reinkarnację. Potrzebna jest natomiast zgoda na pracę z obrazami jako materiałem symbolicznym, realistyczne oczekiwania oraz gotowość do zatrzymania procesu, gdy pojawi się przeciążenie. Sama ciekawość nie jest problemem; problemem byłoby oczekiwanie gwarantowanej wizji, diagnozy albo historycznego „dowodu”.

Co proponuję zamiast sesji?

Czasem odpowiedzią jest odroczenie spotkania, czasem krótsza rozmowa, a czasem skierowanie do psychoterapeuty, psychiatry, lekarza lub specjalisty terapii uzależnień. Nie prowadzę „sesji zastępczej”, jeśli temat przekracza moje kompetencje. Możemy wrócić do rozmowy dopiero wtedy, gdy sytuacja się ustabilizuje i regresja stanie się rozsądnym dodatkiem, a nie próbą zastąpienia leczenia.

Jeżeli odmawiam, wyjaśniam powód prostym językiem i nie zostawiam Cię z sugestią, że „nie jesteś gotowy duchowo”. Decyzja dotyczy zakresu mojej pracy, nie Twojej wartości, siły ani wiary.

Pomoc pilna: w bezpośrednim zagrożeniu życia zadzwoń pod 112. Dorośli w kryzysie emocjonalnym mogą uzyskać bezpłatne, anonimowe wsparcie pod numerem 116 123.