Karma jest informacją, nie karą

Gdy podczas regresji widzimy powtarzający się motyw (np. relacja mistrz–uczeń, skracanie swojego głosu), pytam: „Jaka była intencja tego doświadczenia?” Karma nie mówi „zasłużyłeś”. Karma pyta „czego nie zauważyłeś?”.

Po sesji rozpisujemy trzy kolumny: zachowanie, emocja, decyzja. Szukamy sposobów, by w teraźniejszości podjąć inną decyzję — to zamyka pętlę karmiczną. Czasem wystarczy rozmowa, czasem rytuał, czasem zmiana środowiska.

• Karma działa na poziomie emocji, a nie wydarzeń
• Nie kończymy sesji bez konkretnych działań w teraźniejszości
• Największym uzdrowieniem karmy jest wdzięczność i konsekwencja